Düzenli okuyucularım, 70’lerde büyüdüğümü biliyor ve iPhone’lar, Wii veya X-Box oyun sistemlerine rağmen oyun çocuklarımız ve DS’lerimiz yoktu. Dışarıda oynadık ve annem bizi akşam yemeği için çağırdığında “beş dakika daha” oynamak için elimizden geleni yaptı.
Kendimize sormalıyız, bugünün toplumunda video oyunları çocukları şişmanlıyor mu? Bu konuyu araştıralım.
Üç tür çocuk vardır:
1. Spora odaklanan ve video oyunlarıyla gerçekten ilgilenmeyenler.
2. Kapalı kalma oyunlarının bir kısmını harcayan spora odaklananlar.
3. Tüm boş zaman oyunlarını harcayan spora ilgisi olmayanlar, başka bir şey yapmadıkları noktaya kadar.
Açıklığa kavuşturmak için, “spor” terimi ile geleneksel zorunlu olmayan sporları (beyzbol, futbol, voleybol, futbol vb.), Tezahürat, dans, jimnastik, yüzme, bisiklet, koşu, ağırlık kaldırma ve diğer herhangi bir takım veya solo programı dahil ediyoruz. Bu, günlük veya haftada en az üç kez 30 dakika veya daha uzun bir süre egzersiz sağlar. Bu, spor salonu veya PE sınıfı gibi zorunlu dersleri içermez.
Peki video oyunları ve çocuklarda obezite arasındaki bağlantı nedir?
Tipik bir çocuk günde sekiz saat bir sınıfta geçirir. Spor salonunda belki otuz dakika. Bu otuz dakika dışında, bir çocuğun aktif olması ve vücudunu egzersiz yapması gereken tek zaman okul saatlerinden sonra veya hafta sonlarıdır. Vücudunu hareket ettirmelerine izin veren bir aktivitede yer almazlarsa, çok hareketsiz hale gelirler ve zaman geçtikçe kilo alımı başlar. Çocukların beslenme alışkanlıkları en iyisi değildir. Hepimiz bunu biliyoruz. Tavuk külçeleri, hamburger, patates kızartması, dondurma, mac ve peynir, pop turtaları ve meyve suyu kutuları veya gazlı içecekler çocukluk diyet planının ana zımbalarıdır. Tabii ki, ebeveynleriniz sağlık ve sağlıklılığa odaklanmadıkça ve diyet planı genellikle egzersiz ve aktiviteyi de içeren daha sağlıklı bir plana geçer. Bir çocuk zamanının çoğunu okulda veya evde TV veya oyun konsolu önünde otururken, ayrıca nişasta ve şekerlerde ağır yiyecekler yiyorsa, nasıl sağlıklı bir vücuda sahip olması beklenir? Bu mümkün değil.
Buna toplumumuzda ADD ve DEHB ile yaşadığımız sorunları da ekleyin. Belki de bu konular hareketsizlik ve zayıf diyetlerle ilgilidir? 70’lerde ADD ve DEHB yoktu. Çocuklar aşırı enerjiyi yaktılar ve daha sağlıklı yemekler yediler. Fast food bir tedavi, günlük bir olay oldu. Obezite ve odaklanma konuları bugünkü kadar yaygın değildi. Tüm bunlar, insanların kendileri için kişisel sorumluluk almadıkları ve bu dersleri gelecek nesil bal-boo-boo’ya geçirdikleri için gerçekleşiyor.
Tüm bunların en güzel yanı, işleri kolayca değiştirebilmemiz. Vücudumuza nasıl davrandığımızı SEÇİYORUZ. Çocuklarının fast food veya boktan başka bir şey yememesinden şikayet eden ebeveynlerin geri adım atmaları ve kurban yerine nesnel bir duruştan bakmaları gerekir. Henüz bir çocuğun arabaya bindiğini, bir fast food restoranına gidip mutlu bir yemek aldığını görmedim. Ebeveynler onlara bu yiyecekleri öğretti, kötü yemek yemeyi öğretti ve çocuklarıyla etkileşim kurmak ve toplumun faydalı bir üyesi olmak için büyümelerine ve genişlemelerine izin verecek bir bağ oluşturmak yerine video oyunları tarafından işgal edilmelerini sağladı. Evet, söyledim. Kendine saygı ve kişisel sorumluluk konusunda öğretilmeyen çocukların, obez olma ve yetişkin olarak mağdur olma ihtimalinin daha yüksek olduğuna inanıyorum. Sağlık programları, sosyal yardım programları ve hatta bedenlerine çöp kutusu yerine bir tapınak olarak muamele etmeyi seçmeleri durumunda gereksiz olacak sakatlık ödemeleri yoluyla toplumu tüketiyorlar.
Döngü çocuklukta başlar. Ergenlik yıllarına ve yetişkinliğe ilerler. Ebeveynler olarak, çocuklarımıza sadece kendimize saygılı olmanın değerini ve vücudumuzu ve zihnimizi sağlıklı besleyici yoğun gıda ve düşüncelerle beslemekten değil, aynı zamanda her birimizin değerini örnek olarak kendi zihnimizle göstermekle sorumluyuz. ve vücut.
Bir dahaki sefere çocuğunuz video oyun konsolunun önünde fast food’larını yemek istediğinde, bir dakikanızı ayırın ve durumu değerlendirmek için geri adım atın. Kendinize nasıl farklı bir seçim yapabileceğinizi sorun. Çocuğunuzun yaşamını anında, on yıllar boyunca ve hatta gelecek nesillere etkileyecek bir seçim.
Kendinden sorumlu ol. Kendini sevme. Kendine saygılı ol. Bir fark yarat. Farklı yaşamayı seçin. Çevrenizdekilere örnek olarak öğretmeyi seçin. Mutlu ol! Hayatı tam yaşa! Her şeye sahip olmayı hak ediyorsunuz!
Bir cevap yazın